ยะโฮ ฮิซาชิบุริ~~~ ยังมีชีวิตอยู่นะ~
แต่คาดว่าหลังจากนี้ก็ไม่แน่
เพราะเห็นลางแห่งหายนะมายืนโบกมืออยู่ลิบๆ
แต่ละวิชานี่แบบว่า...จะให้กูจบมั้ยอ้ะ
ว่าแล้วขอบ่นหน่อยเหอะ ประสาทเสียมากๆ
เพิ่งเรียนวิชาล่ามมามะกี้ แค่คาบที่ 2 อาจารย์ก็ให้ฝึกล่ามสดสุนทรพจน์แล้ว
โน้วววววววววววววววววววววววว ใครมันจะไปทำได้ล่ะฟร้า
ฮืออออออออ ไหนจะวิชาการเขียนเชิงวิชาการอีก
ต้องเรียนเขียนวิทยานิพนธ์ ทำรายงาน 3 เล่ม อะไรแบบเนี้ย
กรี๊ดดด ภาษาไทยชั้นยังไม่รอดเลย แล้วนี่เป็นภาษาญี่ปุ่นแบบทางการ ตายห่านไปเลยปะ
แถมด้วยวิชาแกรมม่าขั้นเทพ ที่ถ้าเรียนรอดไม่แน่อาจสอบระดับ 1 ผ่าน
จะให้หนูจบอย่างปลอดภัยมั้ยคะอาจารย์ ฮือออออออออออออออ 

เอาล่ะ ผ่านเรื่องอันน่าเจ็บปวดไปดีกว่า
งานบูมที่ผ่านมา เราไปคอสชิวๆ เพราะมันคือโปรเจ็ค...คอสชิวๆน่ะสิ ครึ่กๆ
ไม่ค่อยได้ควักกล้องมาถ่าย เพราะแบตใกล้สิ้นชีพ
รูปน้อยนิดที่มีก็มีแต่รูปปุริและตัวเอง
ขนาดรูปเดี่ยวแต่ละคนในทีมยังไม่มีเลย ห่าน!
รูปคนอื่นๆเราดันถ่ายมาเสีย โฮ~~~~~ สันขวาน

ยังไงก็ขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยถ่ายรูปให้อย่างแรงนะค้า~

ริคไคและเซชุน ทีมที่กำลังแข่งกันอยู่

เฮียวเท ทีมที่ตกรอบไปแล้ว Orz
ได้แต่ชะเง้อมอง

รูปดีๆมีแค่นี้แหละ

ต่อไปคือโอบาเกะ เอ๊ย โอมาเกะ

เสื่อม

เสื่อมกว่า

ม่อทุกสถานการณ์

ฮาเร็มกั๊คคุง

หึหึ

วันนี้ไม่มีคนคอสเห็ดอ้ะ เสียใจ
แต่สุดท้ายก็ล่อลวงลูมินซังได้สำเร็จ
กูมีคู่แล้วโว้ย!
ขอบคุณที่ยอมให้เราลวนลาม และขอโทษที่ฝืนใจ กร๊ากกกกก

คิกๆ

คิกๆ

คิกๆ

เคี๊ยกๆ

ชั้นชอบคู่นี้ มีปัญหาไรมะ -_,-

ส่วนมูนซอลท์ขอสงวนนะจ๊ะ กร๊ากกกกกก

ขอบคุณทุกคนที่เกี่ยวข้องมากเลยนะ งานวันนี้หนุกมากจริงๆ

ตอนเย็นหลังสมาคมกันเสร็จก็ไปสอยไอ้นี่มา หลังเขาได้อีกดิฉัน

และ...พอเปิดมาเจอรูปนี้

.
.
.
นายน้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
.
.
.
ในชุดบลูมเมอร์...เมอร์...เมอร์...เมอร์
.
.
.
Moe------------------------------------------------------------

*สิ้นชีพ*

นายน้อยโมเอะมวากกกกกกกกกกกกกกกก กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ในมังกะเล่ม 15 ในชุด "นั้น" ก็ว่าโมเอะแล้วนะ...
แต่ท่าทีเขินอายแบบนี้ก็ยิ่ง GOOD JOB!
เลิกแต่งชุดผู้ชายแล้วหันมาแต่งโกธโลลิเถอะนะจ๊ะ
คงจะโมเอะกว่านี้ร้อยเท่า แอร๊ย~~~ >///<
รักจ้ะ~

ส่วนวันอาทิตย์ก็ไปมาทั้ง 2 งาน
ด้วยความชิว เอากล้องไป แต่แบตไม่มี
งัวเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย

ละก็ขอพาเจ้านี่มาแนะนำตัว ชื่อยัตสึฮาชิคุง
ใครดูลัคกี้สตาร์ตอนไปทัศนศึกษาที่เกียวโตน่าจะจำได้
มันคือไอ้ตุ๊กตาตัวที่คางามินซื้อมานั่นแหละ
ด้วยความกรุณาของหวานซังเราก็ได้มาห้อยหนึ่งตัว ขอบใจหลายเพื่อน
โอ๊ย น่าร๊ากกกกกกกก น่ากินด้วย อยากงับแก้ม~~~

ไปละ เจอกันใหม่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
บ๊าย(ยาสุ)ณี

edit @ 19 Nov 2007 17:39:58 by hikari ~聖光~